Të nxënit duke bërë, për të gjithë: përshtatja e aktiviteteve energjizuese dhe e simulimeve

Aktivitetet energjizuese dhe simulimet janë në zemër të punës rinore, por mund të përjashtojnë pa dashje. Si t'i përshtatim që çdo pjesëmarrës të mund të marrë pjesë dhe të ndihet pjesë e grupit.

Ky është një përkthim i tekstit origjinal në anglisht.

Ilustrim: dy persona që mbahen për dore përgjatë një shtegu me vija, me një zar dhe një pjesë enigme

Aktivitetet energjizuese, lojërat dhe simulimet janë pjesë e identitetit të punës rinore. Ato thyejnë akullin, i zgjojnë njerëzit pas drekës dhe i kthejnë idetë abstrakte në diçka që mund ta ndiesh. Por të njëjtat aktivitete që e bashkojnë një grup mund ta lënë dikë në skaj të sallës: pjesëmarrësin që nuk mund të vrapojë, atë që e gjen shqetësues kontaktin fizik, atë që ka nevojë për më shumë kohë për të kuptuar rregullat në një gjuhë të dytë.

Në Erasmus Learning Academy besojmë te të nxënit duke bërë. Besojmë gjithashtu se ai duhet të funksionojë për të gjithë në grup, përndryshe nuk është vërtet të nxënë duke bërë për grupin, por vetëm për një pjesë të tij.

Pse ka rëndësi përvoja

Puna e David Kolb mbi të nxënit përmes përvojës, e publikuar në vitin 1984, e përshkruan të nxënit si një cikël: kemi një përvojë konkrete, reflektojmë mbi të, i japim kuptim përmes ideve dhe koncepteve, dhe pastaj provojmë diçka të re. Përvoja vetëm nuk mjafton. Pa reflektim dhe pa një mundësi për të zbatuar atë që kemi kuptuar, një lojë është thjesht një lojë.

Manuali Compass i Këshillit të Evropës për edukimin për të drejtat e njeriut me të rinjtë është ndërtuar mbi të njëjtën ide. Aktivitetet e tij bazohen te përvoja dhe secili prej tyre pasohet nga diskutimi përmbyllës dhe vlerësimi, sepse aty ndodh të nxënit. Botimi i përditësuar përfshin edhe materiale për aftësinë e kufizuar. Për facilitatorët që punojnë për përfshirjen, Compass është një kujtesë se diskutimi përmbyllës meriton po aq planifikim sa vetë aktiviteti.

Çfarë provuam në ngjarjen tonë shumëfishuese

Në ngjarjen shumëfishuese të Access+EU që organizuam në Puerto de la Cruz më 11 qershor 2026, me 11 pjesëmarrës, përdorëm dy aktivitete të provuara për herë të parë gjatë Trajnimit për trajnerë të projektit.

Te Dolphin Training Game, një person del nga salla ndërsa grupi zgjedh një detyrë të fshehtë. Kur lojtari kthehet, përpiqet ta zbulojë detyrën i udhëhequr vetëm nga "po" dhe "jo" e grupit. Te Empathy Walk, pjesëmarrësit ecin në heshtje nëpër sallë dhe çdo 30 sekonda marrin një barrierë të re, si të lëvizin vetëm me prekje, të mbulojnë veshët sikur të përjetonin ndjeshmëri të fortë ndaj tingujve, ose të ulen çdo minutë sepse lodhen shpejt.

Pas çdo aktiviteti pasoi një diskutim i shkurtër përmbyllës: çfarë ishte frustruese, për çfarë kishin nevojë pjesëmarrësit nga mjedisi ose nga njerëzit e tjerë, dhe si krahasohet kjo me atë që mund të ndiejë një i ri kur bashkohet me një projekt të ri mobiliteti. Facilitatori i nxiti gjithashtu pjesëmarrësit të reflektonin në mënyrë kritike mbi qëndrimet e tyre dhe mbi mënyrën si e perceptojnë aftësinë e kufizuar, barrierat dhe përfshirjen.

Përshtatja e aktiviteteve pa humbur kuptimin e tyre

Aktivitete si këto janë të fuqishme, por kërkojnë edhe kujdes. Një simulim zgjat pak minuta; jetesa me një aftësi të kufizuar jo. I përdorur pa kujdes, një simulim mund të krijojë keqardhje ose të përforcojë idenë se aftësia e kufizuar ka të bëjë kryesisht me humbjen. Dhe nëse në grup ka persona me aftësi të kufizuara, atyre nuk duhet t'u kërkohet kurrë ta luajnë përvojën e tyre për të tjerët ose të marrin pjesë në diçka që është e pakëndshme për ta.

Ja disa përshtatje që ua sugjerojmë punonjësve rinorë dhe trajnerëve:

  • Shpjegoni çfarë do të ndodhë para se të fillojë aktiviteti dhe bëjeni të qartë se kushdo mund të vëzhgojë, të marrë një rol tjetër ose të ndalojë në çdo moment.
  • Ofroni versione të së njëjtës detyrë ulur, në këmbë dhe në lëvizje, në mënyrë që lëvizshmëria të mos jetë kurrë kusht për t'u bashkuar.
  • Shmangni kontaktin fizik, përveç kur të gjithë kanë rënë dakord, dhe jepni alternativa si gjestet ose objektet.
  • Jepni udhëzimet në më shumë se një mënyrë: me gojë, me shkrim dhe duke i treguar, me kohë për të bërë pyetje.
  • Mbajini raundet të shkurtra dhe lejojini njerëzit të dalin pa tërhequr vëmendjen mbi veten.
  • Përqendrojeni diskutimin përmbyllës te barrierat në mjedis dhe te ajo që ndihmon, jo te si u ndie të "jesh me aftësi të kufizuar".

Këto ndryshime nuk e zbehin aktivitetin. Te Empathy Walk, për shembull, diskutimi përmbyllës pyet se për çfarë kishin nevojë pjesëmarrësit nga mjedisi ose nga njerëzit e tjerë. Kjo pyetje e zhvendos bisedën nga "kjo ishte e vështirë" te "çfarë do ta kishte bërë më të lehtë", që është pikërisht zhvendosja nga individi te mjedisi që kërkon përfshirja.

Përkatësia është qëllimi i vërtetë

Aktivitetet energjizuese ekzistojnë për ta ndihmuar një grup të ndihet si grup. Nëse një aktivitet energjizues përjashton qoftë edhe një pjesëmarrës, ai punon kundër qëllimit të vet. Kur një i ri me aftësi të kufizuara sheh se lojërat janë projektuar duke e pasur parasysh atë që në fillim, mesazhi është i qartë: këtu je i pritur, jo i toleruar.

Kjo ndjenjë përkatësie është ajo që i mban njerëzit të angazhuar gjatë një jave të gjatë trajnimi ose një shkëmbimi jashtë vendit. Është gjithashtu ajo që e bën të funksionojë të nxënit përmes përvojës, sepse njerëzit reflektojnë hapur vetëm kur ndihen të sigurt në grup.

Për këdo që planifikon shkëmbimin e tij të ardhshëm rinor, kursin e trajnimit ose punëtorinë, ftesa jonë është e thjeshtë: mbajini lojërat, mbajini simulimet, vazhdoni të mësoni duke bërë. Thjesht sigurohuni që të gjithë të mund ta bëjnë.

Burime

  • Kolb, D. A. (1984). Experiential Learning: Experience as the Source of Learning and Development. Prentice Hall.
  • Council of Europe (2020). Compass: Manual for Human Rights Education with Young People (2nd edition, updated 2020). Council of Europe. coe.int/compass

Kthehu te blogu

Kontakte

Nëse jeni të interesuar të bashkoheni me projektin tonë, na shkruani:

younet.re@gmail.com

Financuar nga Bashkimi Evropian

Financuar nga Bashkimi Evropian. Megjithatë, pikëpamjet dhe opinionet e shprehura janë vetëm ato të autorit(ëve) dhe nuk pasqyrojnë domosdoshmërisht ato të Bashkimit Evropian ose të Agjencisë Kombëtare Italiane për Rininë. As Bashkimi Evropian, as autoriteti grantdhënës nuk mund të mbahen përgjegjës për to.

Scroll to Top